Gizem
Seronomi başlamak üzereyken salonu inceledim. Salondaki herkes gülüyordu. Mekân, şehrin karmaşasından uzakta, ışıklarla süslenmiş, yemyeşil bir bahçe teması işlenmiş haldeydi. Masalar, bembeyaz örtüler ve rengarenk çiçeklerle donatılmıştı. Ben, fuar çıkışı en şık elbisemi giymiştim. Siyah, derin yırtmaçlı elbisem, Asi Ruh kimliğimin geceye yansımasıydı. Korhan ise, askeri disiplinini takım elbisesiyle bile koruyordu ve siyahlar içinde, jilet gibi olmuştu. İlerlediğimizde, tüm gözler bize çevrildi. Korhan'ın koluna sıkıca tutundum. Onun iyileşmiş olması, benim en büyük gurur kaynağımdı. Defne, Merve, Tuğçe ve Sedef, sevgilileriyle beraber bizi karşıladılar.. Asya ve Mert, zaten içeride bir köşede aşk dolu bakışlarla fısıldaşıyorlardı. "Reyna, Korhan! Nihayet!" dedi Gökhan albay, yüzünde
- Yazar
