KIRMIZI ÇİZGİ +18

İyileşme Süreci

Korhan'ın kanlı kamuflaj ceketine sarılmış, Doğanay'ın fısıltılarını dinleyerek, kendi intihar planlarımla boğuşurken bir saat daha geçti. Her dakika, bir ömür gibi uzundu. Bekledikçe ruhum çekiliyordu ve kendimi ölecek gibi hissediyordum.

Elimdeki Kurt Pençesi Kolye, tenime batıyordu. Bu kolyenin ağırlığı, Korhan’ın bana verdiği sözün ağırlığıydı.

Tamamen tükenmiştim. Gökhan Albay, beni koltuğa oturtmuştu. Asya, yanımda uyukluyordu. Ameliyathane kapısının üzerindeki kırmızı ışık ise inatla yanıp sönüyordu. Benim hayatımın alarmıydı o.

Saatler süren bu cehennemin ardından, nihayet o an geldi. Kapı açıldı. Kırmızı ışık söndü.

Ameliyathaneden çıkan doktor, bu sefer tek değildi; yanında hemşireler vardı. Yüzündeki maskeyi çıkardı. Yorgundu, terlemişti ama gözlerinde umutsuzluk yoktu.

Hem