Bakışlarım sınıf kapısında gezinmeye devam ederken kalbimin atışları yavaşlamış düşündüğüm ne kadar şey varsa hepsi uçup gitmişti.
Kapı bana bakıyor, ben kapıya bakıyordum. Olması gerekende buydu zaten. İçeriye girecek cesareti kendimde bulamıyordum. Hele bulunduğum ortam kalabalıksa dikkat çekeceğim söz konusu olunca elimden bir şey gelmiyordu.
Kapıyla bakışmalarım devam ederken zorlukla yutkunarak elimi kapının kulpuna götürdüm ve heyecanımı yok saymaya çalışarak kulpu aşağı indirdim ve bana dönen bakışları umursamadan hocaya baktım.
"Ben yeni öğrenciyim." Sesim her yönden soğuk su gibiydi.
"Derse geç kaldın," diyerek kalem eteğini aşağı çekiştirip gözlüğünün üstünden bana bakan hocaya 'ciddi mi?' bakışlarını attım.
"Birkaç mesele vardı kayıt için onları halletmemiz gerekiyordu,
