Giray'dan...
Acı.
Zihnimde yankılanan ve çığlığı andıran melodilerin arasından fışkıran melankolik bir histi. Bomboş bakışlar, ruh gibi bir surat ve morarmış dudaklar gözlerimi oyarmışcasına tam önümde, görüş açımı delecek şekilde duruyordu. Her şey berbat bir hal almaya başlamıştı.
Kan, yavaş bir şekilde yanaklarından aşağı doğru akarken vücudumun sarsıldığını hissettim. Gitmişti. Gözlerini kapatmıştı benim küçük ölüm meleğim. Sesini bir daha duyamayacağım düşüncesi aklıma geldikçe kafamı duvara sürterek beynimi dağıtmak istiyordum.
Ambulans sesleri depoda yankılanırken, yere sertçe çarpan adım sesleri bir gram bile umurumda değildi.
Başı kucağıma düşmüştü. Gözleri kapalıydı ve daha öncesinde esmere yakın olan ten rengi ruh görmüş gibi beyazlamıştı ve elleri bu gibiydi. Ne yapacağım
