Bitmiyor.
Gitmiyor.
Fakat gün geçtikçe yakıyor.
Aşk, zehirdi. Her gün insanın içine işleyen ve işlediği yerleri acımasızca yakan üç harfli kelime.
Daha doğrusu öyle söylerdi büyüklerimiz.
Aşk acıtırmış, aşk yıpratırmış.
Ben aşk istemiyordum. Bir kelimeye tüm yaşantımı sığdırmak gözümde her şeyi basitleştirirdi. Ben, daha ulaşılmaz ve adını koyamadığım şeyler yaşamak istiyordum. İçinde sevgi ve saygının bolca olduğu, ufak tefek atışmaların bulunduğu, kelimelere sığdıramadığım duygu bütünü.
Aşk bu olmalıydı.
Gözlerimin önünde, karmaşık duygular hissettiğim adama vurulduğunu görmek, kalp dediğim organı yerle bir etti. Artık, içinden çıkamaz bir hal alan duygularıma hakim olmakta daha fazla güçlük çekiyordum.
Canım yandı.
Yağan yağmur dahi söndüremedi yangınımı.
Ardanın vurmasını
