Dizlerimizin bağı çözülürdü bazı anlar. Kaderimizin bizi yüzüstü bıraktığını düşünürdük, isyan eder ve ilk gördüğümüz şeylere saldırırdık. İnsanlar... Saldırgan mıydı?
Bir köpekten, böcekten veyahut herhangi hayvandan korkuyorduk ancak neden aynaya baktığımız da yansımalardan korkmuyorduk?
Ben aynaya baktığımda korkuyordum.
Çünkü küçük yaşta sırtlandığım şeylerin verdiği ağırlık ellerimi kana bulamış, beni yavaş yavaş yok etmeye başlamıştı.
Hepimiz katildik.
Kimisi sevdiğini öldürürdü zihninde kimisi düşmanını.
Fakat ben sadece katil olduğum için değil, bedenimde yaşattığım başka bir kadından da korkuyordum.
O kadın çok güçlüydü.
O kadın herkesi ezip geçebilirdi.
O kadın, bitmişken dahi karşısındakini bitirebilirdi.
Çünkü o kadını kendinden başka kimse yenemezdi.
Asaf Bulut’un g
