32.Bölüm: “Dağ Evi”
Sahra Suskun…
Ortaç'tan Serpil'in iyi haberini alınca Nil'le birlikte hastaneye gittik. Kaldığı odayı öğrendik ve kata çıkıp koridorda ilerledik. Koridorun diğer ucunda Ortaç'ı gördüm. Camın önünde telefonla konuşuyordu... Tüm heybeti ve üzerindeki kamuflajı ile kahretmesin yine çok yakışıklıydı miniş pandam.
Nil;
“Bu adamın altında pestilin çıkacak... Heybete bak... Afet afet!”
“Sus Allah aşkına sus... Üç buçuk atıyorum zaten…”
“Cesur Sahra’ya ne oldu? Emekli mi oldun hemen?”
“Cesur Sahra ölü… Cesur Sahra mevta!”
Kahkaha attı Nil... O gülüşüne Ortaç dönüp bize baktı. Ben yanına doğru yürürken o da hem telefonda konuşup hem bana doğru geldi. Boştaki elini omzuma atıp çekti yanına. Nil'e ufak bir baş selamı verdi. Ben beline sarıldım.
“Tamam sonra de
