36.Bölüm: “Doğum Günü”
Sahra Suskun…
Sabah ‘Sahraaa, Sahraaa’ diye kendi adımın seslenilmesi ile uyandım. Biri sanki omzumdan dürtüyor gibi geldi. Gözlerimi açıp sesin geldiği tarafa doğru baktım. Ortaç koltuk değneği ile oturduğu yerden beni dürtüp adımı sesleniyormuş... Yaşlı dedelerin bastonu ile dürttüğü gibi. Şimdi bunu desem alınacak diye sessizce kalktım. Oturur vaziyeti aldım kanepenin üzerinde...
Ortaç;
“Neden burada bu şekilde yattın Sahra? Yatak falan yapmamışsın kendine.”
“Gece sen kapıyı kapatınca giremedim odaya, rahatsız etmek istemedim. Ne zaman uyandın?”
Yüzünde duygu geçişleri oldu sanki…
Sonra;
“Yarım saat kadar oldu uyanalı.”
Kalkıp battaniyeyi katladım ve camı açtım. Bir taraftan da konuşuyordum;
“Hazırlarım hemen kahvaltını... Sabah kahvesi iç
