''Derin bir kuyu gördüğün,karanlığa hapsolmuş.Mekanı ve zamanı yok edebilecek güçte ;ama aynı zamanda bizi tekrar var edebilecek .Tek ihtiyacımız olan bir av.
Biz zaman avcılarıydık bu ana kadar ;her geçen günde seni arzuladık.Hep umutla yerin dibine baktık;göklere kavuşacağımızı hayal ederek.
Ölmüş birinin tek dilek hakkı olsa ne isterdi küçük kız?Tekrardan öleceğini bile bile yine yaşamayı isterdi öyle değil mi?
Çünkü yaşam en büyük şans ; en büyük özgürlük, en büyük hak.
Tüm insanlığa verilen tek eşitlik belki de ;nefes almak.
Doğduğun andan o kara güne kadar herkes nefes alıyor .Kimi bir çöplükte kimi gökdelenin tepesinde.
Aslına bakarsan küçük kız bizde yaşamaya devam ediyoruz hem de diğerlerinin aksine hiç uyumadan .Yemeğe de ihtiyacımız yok ; canımız hiç yanmıyor mesela kimse
