Efe yoğun bakımdan çıkıp saçlarındaki boneyle üstündeki önlüğü çıkartarak bir kenara fırlattı. İki yana açılan kapıları eliyle itip dışarı çıktığında diğerleri onu bekliyordu. Toprak ayağa kalkıp yanına geldi. "Nasıl?" diye sorduğunda Efe kafasını iki yana sallayarak "Hala aynı" dedi.
Toprak, Efe'nin omzunu sıkıp "İyileşecek kardeşim" derken Efe iç çekti. Gün geçtikçe ümidi tükeniyordu. Kendini o kadar kaybettiğine inanamıyordu. Kerem'i biraz daha dövseydi ellerinin altında can vermiş olacaktı.
Deniz yanına gelip beline sarıldığında o da kollarını kardeşinin etrafına sardı. Gözlerini kapatıp kokusunu içine çekerken kardeşinin ona biraz olsun umut vermesini bekledi. Deniz "Her şey iyi olacak abicim" dediğinde Efe onun saçlarını öpüp "Umarım prensesim" dedi.
Hep beraber bekleme salonunda
