Yazarın Anlatımından
Asfalt yolun sonunda, ıssız bir ormana giriş yapmıştı gece kadar koyu ve bir o kadar da parlak araba. Yol bile yoktu. Sanki geçilen topraklara ilk onlar ayak basmışçasına kimsesizdi. Şayet Ahu uyanık olsa ve buraları görseydi kendine benzetir, her bir dalda kendini görürdü.
Kurt uğultuları çınlatıyordu geceyi. Arabanın ön koltuğunda oturan iki genç sessizliği bellemişçesine bozmak istemiyorlardı.
Şoförlüğü üstlenen Akif bu yolları ezbere bilirdi. Daha önce çok geçmişliği vardı. Her gidişinde farkl bir yeri seçerdi ama nereye çıkacağını iyi bilirdi. Bir zamanlar dostu Yekta ile yuvası olmuştu bu orman onların.
Betül, arabanın farından etrafı tanımaya çalışıyordu. Kıstığı gözleri görebildiği hemen her alanda geziniyor ve hafızasına kazımaya çalışıyordum ama araba ne
