Lal gülümseyerek kendisine yaklaşan kocasına baktı ve bir iki adım atarak kollarını adamın boynuna doladı. Pusat'ta kollarını beline doladığında burnunu adamın boynuna gömdü ve derin, çok derin bir nefes aldı.
Seviyordu...
Hem de gökyüzünün yağmuru, yağmurun, toprağı sevdiği kadar seviyordu.
Ama Pusat kendisini seviyor muydu?
İşte bunu bilmiyordu...
Derin bir nefes daha çekti ciğerlerine... Huzur kokuyordu bu adam...
Ama huzur kokar mıydı ki?
Kokuyordu işte!
Pusat'ın da kendi kokusunu içine çektiğini hissettiğinde daha büyük bir aşkla sarıldı adama. Ama Pusat bu aşkın farkında değildi. Çünkü daha kendi aşkının bile farkında değildi...
Derin bir nefes alarak adamın kolları arasında camın önünde olan koltuk takımına oturdular ve ayaklarının altında uzanan şehri izlemeye başladılar.
