NESLİHAN
Doruk, hiçbir şey söylemeden gideli neredeyse on gün olmak üzere... Aşamıyorum. Bana bunu neden yaptığını bilmemekle birlikte öldürülüp öldürülmediğini düşünüyordum. Tüm bunları düşünmek için yeterli sebeplerim var. Evine kaç defa gittiğimi hatırlamıyorum bile. Her girdiğimde, onu evinde bulmayı ve tüm olanlardan sonra kafasını biraz toparlamak için gittiğini söylemesini umsamda evi bomboş. İçeride hala kokusu var ama bu yılların getirdiği bir yerleşmişlik... Yarım bıraktığı alkol şişeleri hala olması gereken yerde duruyor. Üstleri neredeyse toz bağlamaya başladı. Camlar günlerdir açılmadığı için içeride ağır bir koku var... Onsuzluğumun kokusu.
Telefonu o günden beri elimde olmasın diye evde bıraktım. Belki ben yokken eve gelir ve beni arar ya da ne bileyim, geceleri onu aradı
