ALEV
"Bu gece yalnız kalmak istemeyebilirsin, istersen Hilal ve seni benim evimde yalnız bırakabilirim."
Yağız'a her zamankinden daha yumuşak ve daha sakin bir şekilde baktım hatta ona içten bir şekilde gülümsedim. Durumu yadırgayarak bakışlarını şüpheli şekilde kıstığında karşımda oturuyordu.
"İyi değilsin sen..." dedi. Gözlerimi devirdim,
"Normal biri gibi davrandığımda sağlığımdan ya da psikolojimden endişe ediyorsun ama diğer halimden de durmadan yakınıyorsun. Bir ortasını mı bulsak sevgili dostum?!"
"Alev, alay etmeyi ve görmezden gelmeyi bırak. İyi misin onu söyle bana!"
Barda tek başımızı olduğumuz için oturduk ve ona doğru eğilerek dans eden insanları gösterdim,
"Baksana şunlara... Hayatları normal ve basit sıradan dertleri var. Her insand olabilecek kadar sıradan hayatları
