MERCAN
Ölmeye razıydım... Orada, oracıkta ölmeye razıydım. Hilal'in hayatı boyunca kederle yaşamaması için, ölmüş ablamın yanına gitmeye tüm bu Kara Şura zırvalığından kurtulmaya razıydım. Hiçbir şey hatırlamıyorum. Görüntüler bulanık, sesler kesik ve boğuk. Arabadan indirildiğimde kendimi Karan'ın kollarında buldum ve her şey oldukça silik...
Feryatları, ağlamaları ve benim Hilal'i gördüğümde gülümsemem...
Tek net olan şey, neden gülümsediğim! Gülümsedim çünkü onu İzzet'in yanına bırakmayacağım! Onu, oradan kurtaracağım ve bunu İzzet'i öldürerek yapacağım. Bir kadının hayatını henüz o yaşarken söndürmenin bir erkek için bedeli ne olabilir? Çok mu ağır düşünüyorum? Bilmiyorum... Bana yaptıklarından sonra aklımdaki tek şey onun hayatına son verebilmek. Bunu içten içe diliyorum ama yapa
