Sungur Alp Çakıroğlu beni öpüyordu. Dudakları dudaklarımı esir almıştı. Gözlerimi sıkıca yumdum. Tanıdık his bütün bedenimi sarmıştı. Sanki daha önce bu an yaşanmıştı. Daha önce Sungur Alp Çakıroğlu beni öpmüş gibi bir hisle doldum.
Dudaklarının tadı o kadar tanıdık ki…
Sadece dudakları dudaklarıma değmesi bile içimde büyük bir fırtına başlamasına neden oldu. Karadeniz’in üstüne kara bulutlar çökmüş, dalgalar denizi aşmıştı. Kıyıya vuran dalgalar gibiydim.
Savuruluyordum. Beynimdeki sis bulutu kalktı. Yine ormandaydım ve ağaca yaslanmıştım. Yağmur yağıyordu. Tıpkı şimdiki gibi… Yine biri vardı. Daha fazlasını göremedim. Sungur Alp’in dudakları geri çekilince sis perdesi geri geldi.
Gözlerimi yavaşça açmama bile müsaade etmeden yeniden dudaklarımızı birleştirdi. Sağ elini kalçamdan
