Daha önce evlenmeyi bile hayal etmeyen ben sadece on dakikada Sungur Alp’le evlenmeyi kabul etmiştim. İnsan bazen zor durumda kalınca yapamam dediği her şeyi yapmak zorunda kalıyordu. Evlenmeye pek sıcak bakmıyordum çünkü Ayşegül ablanın hayat hikayesi beni derinden sarsmıştı.
Gerçek aşkın büyüklüğü acıya dönüşmüştü. O acısını her an hissediyordum. Anlatmasına gerek yoktu, gözleriyle zaten gösteriyordu. Şunu anlamıştım. Her aşkın sonu mutluluk olmazdı.
En önemli ikinci nedeni de geçmişimi unutmuştum. İçimde bir boşluk vardı. O boşluk kara bir delikti. Ben nasıl evlenebilirim diye düşünürken kendimi nikah masasında bulmuştum. Elime tutuşturulan nikah cüzdanına bakarken Sungur Alp’in bakışlarının üstümde olduğunu görebiliyordum.
Bakışlarımı ona çevirdim. Yüzüme bakıyordu. Dengesizliğin
