Kendimi o kadar çaresiz hissediyordum ki, ne yapacağımı, nasıl hareket edeceğimi bilemiyordum. Gözlerim sürekli yere dikilmiş, ellerim titreyerek battaniyenin ucunu tutuyordu. Asude anne, sanki içimden geçenleri okuyormuş gibi bana keskin, soğuk bir bakış fırlatıyordu. Yargılayıcı bakışlarının altında ezildiğimi hissettim. Damarlarımdan buz gibi bir korku akıyordu. Yüzündeki sert ifade bana başka bir şey demek istemediğini anlatıyordu; bu konuda ne kadar açıklama yaparsam yapayım, ne kadar yalvarsam da değişmeyecekti.
Yüreğim sıkışıyor, nefes almakta zorlanıyordum. Bu durum annemin ya da amcalarımın kulağına giderse… onların bana yapacaklarını düşünmek bile istemiyordum. İçimde delice bir korku vardı; kalbim göğsümde o kadar hızlı atıyordu ki, her an bayılacakmışım gibi hissettim. Ellerim
