Tunahan’ın eli, omzuma dolanan bir yumuşaklıkla beni yerimde tuttu. Nefesi yüzüme yakınken gözleri gözlerime kilitlenmişti. Gözlerinin derinliklerinde yanan o güven ve istek karışımını görmemek mümkün değildi. Bir şey söylemeden sadece baktı. Sanki bir kelime daha etse, büyü bozulacak gibiydi.
Elini saçlarımın arasına götürdüğünde nefesim bir an kesilir gibi oldu. Parmak uçlarının sıcaklığı, saç diplerimde hafif bir ürperti bıraktı. "Esma..." dedi adımı fısıldarken sesindeki kararlılık ve aynı zamanda o koruyucu ton, içimde farklı bir heyecan dalgası yarattı. Adımı böyle söyleyişini bir kez daha duyabilmek için zamanın durmasını diledim.
“Elimden gelen her şeyi yaparım seni mutlu etmek için,” dedi alçak ve nazik bir tonda. Dudaklarının kenarındaki hafif gülümse başımı döndürüyordu. “Ama
