Karnıma yediğim şiddetli tekmeyle aniden gözlerimi açtım. Sabahın sessizliğinde, oğlumun güçlü hareketlerini hissetmek, kalbimde bir yerlerde tatlı bir heyecan dalgası yarattı. Hafifçe kımıldadım, ellerimi karnımın üzerinde gezdirdim. "Sakin ol, oğlum," diye mırıldandım, sesim uykunun getirdiği hafif bir pürüzle doluydu. Sabah sabah enerjisi fazlasıyla yerindeydi; küçük tekmeleri arka arkaya geliyordu.
Yanımda derin bir uykuda olan Alpaslan’ın huzurlu yüzüne baktım. Yorgunluktan kapanan göz kapaklarının ardındaki masumiyet, kalbimi bir kez daha eritti. Yavaşça elimi saçlarının arasına daldırdım, parmak uçlarım hafifçe saçlarını okşarken onun uykusunun tatlılığını bozmak istemiyordum. Ama bu anı onunla paylaşmak zorundaydım.
"Alpaslan," dedim, sesim neredeyse bir fısıltıydı. Yüzü hemen kı
