“Ne oldu?” dedi Nur, gözlerimin odaklandığı yöne bakarak.
Tanımıyordu onu. Serkan’ı hayatında hiç tanımamıştı ama yüzünü magazin sayfalarından biliyordu.
"Yok bir şey ya!" dedim, yüzümü şeytan görmüş gibi buruşturarak. Gerçekten... Şeytan görsem bu kadar içim kalkmazdı herhalde. Ruhum titremişti bir anlığına ama sonra hemen bastırdım. Derin bir nefes aldım.
Nur, refleksle benim baktığım tarafa döndüğünde, Serkan’ı fark etti. "O şey mi?" diye sordu, dudaklarını büzerek.
"Bakma Nur," dedim kısık sesle. O an garson masamıza yaklaştı, siparişlerimizi getiriyordu. Dürüm porsiyonunu önümdeki boş tabağa değil, karşıma bırakmasını rica ettim. Nur alışkın olduğum ince detaylarımla hiç ilgilenmeden başını bana eğdi.
“Bakıyor sürekli bu adam. Seni tanımaya mı çalışıyor acaba?” dedi. Ses tonu ne
