Bölüm Şarkısı : Sena Şener - Sevmemeliyiz
Kirpiklerim birbirine yapışmış, açılmak istemezcesine direniyorlardı. Zor bela araladığımda gri renkli tavanla karşılaştım. Gri renkli tavan mı olurdu?!
Başımı yana doğru çevirdiğimde bir kanepede uzandığımı ve kanpeye sırtını yaslamış başını geriye, karnıma doğru yatırmış uyuyan Sıraç'ı gördüm. Bir süre hareket etmeden öylece izledim onu. Hiçbir şey düşünmeyip, hiçbir şey hissetmeden... Yaralarını temizleyip pansuman yapmıştı. Kanepede hafifçe kıpırdandığımda gözlerini açıp irkilerek bana döndü. Uykulu gözleri kendiliğinden kapanıp duruyorlardı.
"Uyandın mı? İyi misin?" cevap vermeyip yattığım yerde dik oturup, ayaklarımı yere sarkıttım. Boş boş karşı duvara baktım. Sanki içimdeki tüm renkler alınmıştı. Siyah bile yoktu.. Bomboştu içim, ve bu
