Kötülük bazen iliklerimize kadar işler, bizi kusursuz karanlığın içine mahkum ederdi. Cazibesine o kadar çekilmişizdir ki, kaçmak hiçbirimizin aklına gelmezdi. Oysa karanlığın içindeyken başlardı asıl savaş; o kusursuzluğa adapte olabilmek için isminden, cisminden, sana dair, seni sen yapan ne varsa hepsinden feragat ederdin. Direnmek mi?! Hepsi boşuna. Dışarıdan bakıldığında kusursuz görünen karanlık, koca bir bataklıktan başka bir şey değildir. Ne kadar çırpınırsan, o kadar hızlı boğulursun!
Yürüdüğüm bu karanlık sokakta kıyafetlerim dolayısıyla en az karanlık kadar kusursuzdu görüntüm. Beni karanlığa hapsedenlerin üzerine basar gibi sertti adımlarım. Onların sayesinde bataklıkta çırpınmak yerine kendi isteğimle daldım en dibine. Teslim olmak istediğim için değil, ona hükmetmek için dal
