Bölüm Şarkısı: Sena Şener - Ölsem
Mutsuzluğumuzun en büyük sebebi bizdik. Mutluluğun ya gökten avucumuza düşmesini bekliyorduk ya da bizim mutluluğumuzu başkalarının taşıdığına inanıp onlara bel bağlıyorduk. Niye kendimizi mutlu etmeyi bilmiyorduk?! Bizi bizden çok kim düşünürdü ki?
Mutsuzluğu sahiplenip, erken veda ediyorduk mutluluğa. Bize en büyük zararı yine kendimiz veriyorduk.
Oyunlar, hileler, yalanlar, sırlar, nefret, öfke ve daha binlerce kötü duygu ve durum bize diğer insanlar tarafından bahşedilirken, hiç değilse mutluluğu kendi kendimize hediye etmeliydik. Herkes ister kendi ayaklarının üzerinde durabilmeyi, ama bunun için ilk önce ayaklarının yere basması gerekirdi. Ve benim ayaklarım artık yere basıyordu.
Evden kapıyı çekip çıkmam, ve Tolga'nın abim olduğunu öğrenmem üze
