İnanmakta geç, sevmekte çabuktum.
Atilla İLHAN.
Sabahın ilk saatlerinde evdekilerin gözüne uyku girmemişti. Elis haftalar sonra ilk defa kahvaltı masasına herkesle oturmuştu. Derya hanım sağında kalırken, Arkun solundaydı. Vuslat ise tam karşısında...
Henüz adamı affetmese de dün yaşanan olaylar onları konuşmak için bir araya toplamış, kalp kırıklığına bir süre ara vermişti. Daha önemli meselesi vardı çünkü.
Dün akşam gelen bilgiler üzerine, katil yakalanmıştı ama o kişi Naim değildi.
" Sancak demişti, eğer medyaya yayılırsa kötü olacak diye."
Vuslat, peyniri ağzına atmadan önce söylediği sözlere herkes kısa süre ona bakmıştı. Arkun, çayından bir yudum alarak lokmanın yutulmasını kolaylaştırdı.
" Bu yüzden mi?"
" Evet, sapkın insanlara cesaret veren bir olay olduğunu anlamış olduk.
