Keyifli okumalar
Çok tuhaftı yaşam. Ne zaman ne yapacağı belli olmayan biri gibi. Şimdi bir kenarda oturan bir insanın aklından ne geçer bilinmez mesela veya biraz sonra ne yapacağı. Hatta azrailin gelip can alacağını da bilemeyiz.
Resmen oturduğum yerden ecel terleri dökmemin sebebi annemin bana gözünü bile kırpmadan bakıyor olmasıydı. Sanki biraz sonra bir azrail meleğine dönecek ve canımı elleriyle alacak.
Tamam belki bu biraz fazla olmuştu ama sonuç olarak öylece bana bakması hiç hayra alamet değildi. Korkuyorum. Karşı koltukta tek kelime bile etmeden oturması, gözlerini kırpmadan bana bakması ürkmeme daha da sebep oluyor.
Can ise anneme herşeyi anlatıyordu. İlla ki inanması güç olan gerçekleri anlatıyordu. Annemin bana ve Damla olan bana varolan nefreti aynı sayılacak cinsten. Bu
