Keyifli okumalar...
Hayat çok mu hızlı ilerliyordu, yoksa bana mı öyle geliyor, bilmiyorum.
Çocuklar... Benim çocuklarım büyüyorlardı. Daha doğrusu, bizim çocuklarımız... Çocuklar büyüyordu ama Can yerinde sayıyordu. Büyümemekte inat ediyordu. Ama bu ara yine istediklerini şaşırmıştı.
"Levlâ, bebeğim, hadi."
"Zırvalama işin bittiyse eğer salatayı yap!" diye tersledim.
"Eğer sen istediğimi yaparsan bende istediğini yaparım!" demesiyle elimdeki kasap bıçağı ile Can'a döndüm.
"O zaman çık buradan, ben yaparım!" diyerek bağırdım. Gözlerini büyüterek bi elimdeki bıçağa bi de bana baktı.
"Sevgilim, niye kızıyorsun ki bana? Ben ne dedim ki şimdi?"
"Ne mi dedin? Ulan adam tam bir haftadır başımın etini yiyorsun aynı laflarla!"
"Kabul etsen daha fazla yemem. Yani kafanın etini yemem." deyi
