Derman;
“Tarlaya sermişler sarı samanı’
Hiç bitmesin bende ki bu Züleyha sevdası..”
Arabada eve gelene kadar tekrar tekrar dinletiyordum bu türküyü Züleyha’ya.. Mutluluktan gözümüz hiç bir şey görmüyordu.
Züleyhamla mahallenin başında yollarımız ayrılmıştı. Yüzüğe üzgünce bakıyordu.. “Evde takamayacağım için üzgünüm..”
“Merak etme herkesin karşısında saklamadan takacağın günlerde gelecek güzelim” diye teselli ettim onu.
Eve geçtiğimde annem meraklı bir şekilde bakıyordu gözlerimin içine.
Gülümsemem tüm yüzüme yayılmıştı.
"Gel bakalım Derman Bey," dedi, sesi hem şefkatli hem de sabırsızdı. " o kapıda dikilip durma. Anlat bakalım, ne oldu? Benim canım Züleyha'm ne dedi?"
Hemen yanına yürüdüm, annemin elini tutup avcumun içine aldım. Gözümden kalbimin yerinden çıkacak gibi attığın
