Davet süresince başımı hangi yöne çevirsem, karşımda Timur'u görüyordum. Bunu kasten mi yapıyordu, yoksa gözlerim kalbime ihanet edip, onca insanın arasında ona mı kilitleniyordu? Aslında cevabı biliyordum. Bana hayatımın en büyük acısını yaşatsa, hatta başka bir adam olarak geri gelmiş olsada, kafamdaki bütün soru işaretlerine rağmen, onu hâlâ çok seviyordum.
Gece sessiz sakin son bulduğunda, Erdinç'e kapıya kadar eşlik ettim. Biz birlikte sohbet ederek yürürken, Timur da hemen birkaç adım önümüzde yürüyordu. Erdinç, sanki Beyazıt'ın Timur olduğunu biliyormuş gibi nispet yaparcasına, "Yarın akşam için şimdiden sabırsızlanıyorum. Seni alması için şoförümü gönderirim," dedi.
Timur önde yürüdüğü için, sinirden yumruklarını sıktığını görebiliyordum. Erdinç biraz daha konuşursa arkasını dönü
