O an, göz göze geldiğimizde, aramızdaki sessizlik her şeyi anlatıyordu. Birbirimize duyduğumuz özlem, kaybettiğimiz zamanın ağırlığıyla birleşiyor, ama aynı zamanda geleceğe dair umutlar da taşıyordu. Aras, yaşadığı duygusal çalkantıyı gizlemeye çalışsa da, içindeki sevgi her şeyin önündeydi ve bu sevgi, beni yeniden hayata bağlayan bir ip gibi hissettiriyordu.
"Aras, ben bir şey hatırlamıyorum," dedim, titreyen ses tonumun içindeki belirsizliği gizlemeye çalışarak. Bu sözler, sanki içimde bir yerlerde bir kapı açmıştı ve o kapıdan dışarı fırlayan duygular, beni boğuyordu. Onun hayal kırıklığına uğratmak istemiyordum ama yalan söylemek de benim için imkânsızdı.
Gözleri, benimle birlikte derin bir karanlığa dalarken, içinde biriken yaşları tutmaya çalıştı. O an, gözlerinde bir hüzün beli
