Serhat’tan,
Karıma yaşatılanların öfkesi dinecek gibi değildi ama ne yaparsam yapayım artık derdine çare olmadığını da biliyordum.
Behram ağa, Afran itini gözümün önünden çektiğinde aklıma laboratuvardan beklendiğimiz geldi.
Onun canını yakmalarıma karşılık bedenimle şifa olmak için sabırsızlanıyordum.
Önce kan gruplarımızın uyması gerekliymiş. Ben, amcam, annem, babam, kardeşimden birimizin bile uymayınca çaresizlik nedir bir kez daha tattım.
Kör şeytan yoğun bakıma gir, babası demeye dilim varmadığı şerefsizden kendi ellerinle sök böbreğini diyordu.
Ben gerekirse dünyayı alt üst alacak, karım için o böbreği bulacaktım ama her geçen dakikanın diğer organlarına zarar olması sabrımı tüketiyordu.
Biz laboratuvardan henüz çıkacakken suratındaki kanları temizlemiş Afran iti, Behram ağa
