Mihrinaz’dan,
“Mihroş, doldu bardak. Hadi götürsene!”
Dalgın dalgın Gülbin’e bakarken elimdeki sürahiyi tutmasıyla kendime geldim.
“Hı? Ne de’din?”
Sürahiyi elimden alıp omuzlarımı sıkıca tuttu.
“Kendine gelmen lazım Mihroş. Tamam odundur kütüktür ama abimi Şevin ablaya yem edemeyiz yaa. Git kocana sahip çık, merhem sürülecekse ben sürerim de, sana ne oluyor de. Doktor oldu diye kocanı mı elleteceksin!”
Serhat’ın bulunduğu durumdan mutlu olmadığını, kadına abla deyip durmasından anlıyordum. Sevdiği kız o olsa tavırları eminim daha ılımlı olurdu.
Sevdiği kız maalesef ben de değildim ama.
En ufak bir yanlışımda beni arkada bırakıyordu. Ona asla güvenemiyordum bu yüzden. İçeride bana yasladığı sopa gibi şeyden korktuğum için odaya gelirim diyememiştim.
Canım tatlı olmasa da korkmam
