Berivan’dan,
“Pol..”
Deminden beri diktiğim çamları bir hamlede devirmek üzere olan kocamı en bilindik yöntemle susturdum.
Ona olan öfkemi yenmek için daha çok aşka ihtiyacım vardı. Belimden tutuğunda beni deliler gibi öpüp yaşadığım her şeyi unutturmasını bekledim ama o hiç karşılık vermeden beni kendinden uzaklaştırdı.
Artık silinsin diye beklediğim öfke ikiye katlanmıştı.
Şeytan çek git, ne b.k yiyorsa yesin diyordu.
Hesabımdaki parayla bu şehirden defolup gider ve sahip olduğum CV ile kendime sıfırdan bir hayat kurardım.
Zaten ailem beni dışlamışken burada kalmama tek sebep Afran’a olan aşkımdı ama o da kendisine olan bağlılığımı çarçur etmekte bir sakınca görmüyordu.
Geçen kısacık saniyelerde ben zihnimde bu evliliği sürdürmek için sebepler bulmaya çalışırken kocam şaşkınlıkla
