Be hewi nâbe, hewi jiyane...
(Umutsuz olmaz, umut hayattır..)
***
"Ben... Hamileyim."
Mirhat bir an ne dediğimi anlamaz gibi suratıma baktı.Gözlerinde ki karmaşık duyguları gördüğümde hafifçe güldüm.
"Ne?...Nesin?"
Alt dudağımı dişlerimin arasına alarak ona baktım.Elim karnıma giderken mırıldandım.
"Hamileyim Mirhat."
Yutkunuşu sessiz salonda yankılanırken yüzüne baktım.
Önce güldü, sonra gülüşü anında şaşkınlığa döndü.Hemen sonra gözleri karnıma kaydı.Kaşları anlamaz gibi çatıldı yine.
"Ha-hamilesin?Sen?"
Adam kısa devre yapmıştı benim yüzümden!Dudağım endişeyle büzülürken elini tuttum.
"Mirhat?İyi misin?"
Boşta ki elini kaldırıp karnıma yaklaştırdığı sırada elinin titrediğini gördüm.Hafifçe geriye çekilip bana,daha doğrusu karnıma yaklaşarak bebeğiyle tanışmasına izin verd
