Aslan 27
ASLAN
Sabah uyandığımızda Cemre’nin yüzüne hayranlıkla baktım. Bu kadınla insan yaşlanmaz diye geçirdim içimden. İnsanın ömrüne ömür katar. Bu düşünce sebepsizce beni germişti. O ömür katacağı şanslı kişi ben değildim. Olamazdım.
Kapı tıklayınca şortumu giyip kapıya baktım. Gelen gündelikçi kadınmış.
“Beyim temizliğe ve yemek neyim yapmaya geldim.”
“Sen git kapıdaki adama söyle seni evine bıraksın.”
“Bir hatam mı oldu beyim?”
“Olmadı. Al bu parayı, yarın gelir temizlik yaparsın.”
“Tamam beyim, sağ olasın.”
Kadın giderken sinirle homurdandım. Ben evdeyken ne akla hizmet eve temizlikçinin girmesine izin veriyorlardı? Bunların kafasına sıkmak vardı ya neyse, iyi günümdeyim. Baba olacağım sonuçta, daha sakin olmam lazım.
Yine de kapıda adını bile hatırlamadığım çaylakl
