Davetten bu yana üç gün geçmişti. O lüks hapishanede boğularak, her geçen gün duvarların biraz daha üzerime kapandığını izleyerek geçen üç koca gün... Devran’ı neredeyse hiç görmüyordum; şafaktan önce çıkıyor, gece yarısından sonra o soğuk maskesi yüzüne asılı bir halde dönüyordu Sanki karı koca değil de aynı evi paylaşan iki yabancı gibiydik.
Çıldırmak üzereydim.
Bana ayrılan kafes olan doğu kanadı her geçen saat daha da dar geliyordu. Oturma odasındaki her kitabı okumuş, dolabımı iki kez düzenlemiş ve pencereden dışarı bakarak Boğaz'dan geçen her teknenin rotasını ezberlemiştim. Dışarı çıkmam gerekiyordu; sadece bir saatliğine, korumalarla bile olsa... Sadece lüks bir hapishane gibi kokmayan havayı solumaya ihtiyacım vardı.
O sabah Devran ofisinden çıktığında, o tekrar gözden kaybolma
