Gözlerimi yabancı pencerelerden içeri sızan gün ışığına açtığımda, her yanımda hapsolmuşluğun o sinsi sızısı vardı. Bir anlık o eşsiz boşlukta nerede olduğumu unuttum. Sonra gerçekler bir çığ gibi üzerime çöktü: Düğün, jet yolculuğu ve yanımda duran o boş yastık.
Düğün gecemi bir misafir odasında yapayalnız geçirmiştim.
Boğazımda asitli bir tat bırakan bu aşağılanma hissiyle doğruldum. Sabaha karşı beşte, üzerimdeki o ağır gelinliği çıkarmaya bile derman bulamadan uyuyakalmıştım. Çünkü o elbiseyi çıkarmak, bu evlilik denilen kepazeliğin gerçekliğini kabul etmek demekti. Bir saat önce uyandığımda elbiseyi üzerimden sıyırıp yerin dibine, bir yığın halinde fırlatmıştım; tıpkı paramparça olan hayallerim gibi.
Şimdi banyoda bulduğum peluş bornoza sarılmış, duşun altında sıcak suyun tenimi dö
