Düğün töreni zihnimde birbirine karışan yüzler ve zoraki gülümsemelerden ibaretti. Tadını dahi alamadığım lezzetlerle donatılmış masalar, ağzımda kül tadı bırakan şampanyalar ve özgürlüğümden feragat ettiğim bir anlaşmaya imza atmışım gibi değil de sanki büyük bir piyango kazanmışım gibi beni tebrik eden sayısız yabancı... Artık ben sadece Signora Romano olmuştum.
Devran, kusursuz bir damat rolü oynuyordu. Görünüşü kurtaracak kadar ilgiliydi; eli ara sıra belimin çukuruna iniyor, suç baronları ve mücevherlere boğulmuş eşlerinden oluşan o kalabalığın arasında bana yol gösteriyordu. Fakat dokunuşunda bir mesafe, o Londra’daki otel odalarında olmayan, tanımlayamadığım dondurucu bir soğukluk vardı.
Bütün tören boyunca bana bir kez bile tesoro demedi.
Fark etmiştim. Tanrı şahit ki bunu her h
