"Sessiz geminin yıkık dökük limanıyım..."
Bir an... sadece bir an kalbiyle mantığının çatışmasına müsade etmeyen nefsi kontrolünü ele almıştı. Zaten parmak uçlarındaydı... Ancak yine de genç adam üzerine doğru eğiliyor, belini kavradığı o güçlü koluyla iyice kendisine çekmeye çalışıyordu. Genç adam ise çoktan kendini teslim etmiş, kalbini de gururunu da genç kızın avuçlarına bırakmıştı. Artık özgürlüğü, genç kızın kollarının arasında tutsaktı... Belki de kollarını bıraksa daha az özgür hissedermiş gibiydi. Ne büyük çelişki... Genç adamın bir anlık nefes için geri çekilmesiyle, soğuk havanın Defne'nin dudaklarından girip beynine okkalı bir tokat atması bir olmuştu. Panikle ittirdi ve refleksle bir tane de tokat patlattı. Utku ittirilmenin şokunu kaldıramadan bir de tokat yeyince yeşil gözleri şaşkın ancak masumca genç kıza
- Yazar
