Hayat olabildiğince garip ve acımasızdı.27 yaşıma gelmiştim ve hala bekardım.Tabiki brkar olmam çok doğal ve normaldi yani sonuçta dünyada ki 27 yaşına gelmiş kadınların içinde tek bekar olan ben değilim dimi?
Olmazdım heralde aslında anneme göre öuleydim fakat ben öyle düşünmüyordum
Sadece doğru adamı bulamamıştımve bulmak için de yoğun bir çaba içerisine grimemiştim doğrusu.Bence benim bu kadar etkilenmemmin sebebi yakın arkadaşlarımın birilerini bulmuş olmaları hatta Süheylanın tüm bunlar yetmezmiş gibi bir de çocuk yapmasıydı galiba
Ne vardı yani bu kadar erken evelenceek en azından benim de birilerini bulmamı bekleyebilirdi değil mi.Sonuçta biz yakın arkadaştık ve annem de oldukça sinirli bir insandı aslında sinirli derkne sadece bu evlilik konusunda biiraz hassastı.Bbamla ayrılıkl
