Bisikletimi marinanın girişindeki demirlere bağlayıp ağır adımlarla marinaya girdim. Bu yaptığımdan muhtemelen pişman olacaktım ama bir kere adım atmıştım ve geri dönemezdim.
Onu affetme gibi bir planım yoktu ve hiçbir zaman öyle olmayacaktı. Yalnızca onu affettiğimi düşündüğünde gelecek diğer hamleyi merak ediyordum. Otelimi almak için daha neler yapacaktı görmek istiyordum.
Önüme düşen saçları geriye doğru attıktan sonra uçuşan eteğimin uçlarını düzelttim. Beyaz, üzerinde yeşil desenler olan, ip askılı, etekleri uçuş uçuş olan mini bir elbise giymiştim. En sevdiğim elbiselerimden biriydi ve bence bana yakışıyordu.
Bakışlarım marinada dolandı. Marinada demiştik ama yer belirtmemiştik. Acaba aramam gerekiyor muydu?
"Dağ keçisi?"
Tanıdık sesi duymam ile adımlarım durdu ve bakışlarım ağ
