Yirmi Dokuzuncu Bölüm -Başlangıcın Sonu-
Bedenimdeki her hücreme acıyla işleyen o kelimeler.” Tam anlamıyla acınası birisin.”Toparlandığını, güçlendiğini sanan ama düşünceleriyle duygularını çok çabuk karıştıran ve en ufacık sözle yıkılabilen, tam mutlu oldum derken tek bir darbeyle darmadağın olabilen ve hala anın büyüsüne kapılıp insanlara güvenen eski Ecem’dim ben. Değişemezdim... Değiştirilemezdim. Hiçbir şey demeden gözlerimin doluluğuyla Anıl'ın yüzüne bakıyordum. Diyecek bir şeyim yoktu çünkü. Yıllardır kandırılıp, salak yerine konulduktan sonra ne diyebilirdim ki? “Ne oldu “asi kız” kalakaldın öyle? Aslında senin alışkın olman lazım her dakika darbe yemeye.” dedi o iğrenç sırıtışıyla. “Yoksa bana inanmıyor musun da konuşmuyorsun? Peki bu hanımefendi söylesin o zaman.” dedi ve arkasında ki kadını kolundan tutarak bize d
- Yazar
