Defne'nin yüzünde şaşkın bir tebessüm oluştu. Kızının yüzüne dokundu, yanağının okşadı.
"Bunu istiyor musun?"
"Evet"
"O zaman tabi ki söyleyebilirsin"
Kızının yüzündeki gülümsemeyi gördü. Yaklaşıp sıkıca sarıldıktan sonra elini tuttu. Birlikte çıkıp bahçede bekleyen kişilere yol aldıklarında, Defne adımını durdurdu. Bahçenin orta yerinde ailesi ve Selen'le birlikte bekleyen adamı gördü. Masal bakışını annesine çevirdi, bir kez daha onay bekliyordu.
"Ba..ba"
Dedi, ilk defa bu iki heceyi telafuz etmenin acemiliğiyle. Defne gülümsedi, kızının sesi öylesine kısık çıkmıştı ki, bir yer kendisi duyabilmişti. Bakışını ona çevirdi.
"Annecim, sesini biraz daha yükseltmelisin"
Masal bakışını yeniden bahçeye çevirdi. Kalabalığın arasında bakışları sadece arkası dönük olan Çınar'ın üzerindeydi.
