Mina’dan
Yine hastanedeydik. Daha geçen gün Belemir için gelmiştik şimdi de Deren için. Hayat o kadar garipti ki yarın ne olacağını bilemiyorduk. Yarına çıkmamız bile kesin değildi. Ölüm, her an bizimleydi. Her an, her kadın cani kocası tarafından katledilebilirdi.
Nice canlar bu şekilde gitmişti. Hala daha devam ediyordu. Deren de o kurbanlardan biriydi. Kocası tarafından tehdit mesajları almış ve sonunda vurulmuştu. Belki onun en büyük şansı bizim de onunla olmamazdı ama diğerleri öyle değildi.
Her kadın korunmayı hak ederdi ama olmayınca da olmuyordu. Bir de kader vardı. Ondan ötesi yoktu. Deren kaç saattir ameliyattaydı ve ne giren vardı ne de çıkan…
En azından bir haber veren olmalıydı. Onun için dua etmekten başka elimizden gelen yoktu. Kutay sorup duruyordu ama kimse de cevap
