Çakır’dan
Bana tehdit savurmasıyla iliklerime kadar bir duygu beni ele geçirdi: Kaybetme korkusu. Hızlıca salgılanan bu duygunun kaynağı da her şeyi de benim yüzümdendi. Apaçık beni tehdit eden bu adam haklıydı. Bütün suç benimdi. Bu zamana kadar hiç bu kadar korktuğumu hatırlamıyordum. Ecel terleri dökerken ellerim de titriyordu. Kutay, öyle profesyonel davranıyordu ki sanki Cüneyt’in söyledikleri onun için geçersizdi.
Benim düğünüme sayılı zamanlar kalmışken Mina’yı kaybedemezdim. “Ne diyorsun sen?” diye sordum. Bizi duyan kişinin arkasından adamlar gitmişti fakat her şeyin b planını yapmak zorundaydım. Mina’nın tek bir şeyden şüphelenmesi demek benden ayrılıp asla yüzüme bakmaması demekti. “Söylediklerimde netim, Çakır!” dediğinde delirmek üzereydim.
“Kim duydu lan bizi?” diye bağı
