Bu sabah hem çok mutlu hem biraz mutsuzum,Faruk bugün nikah işlerini halletmeye çalışacak , birgün de yetişmez diye diye düşünüyorum .Ama Faruk bu eli kolu çok uzun ,nikah istiyormuyum bilmiyorum açıkçası ,evet artık evli olduğumu kabullendim ve bu evde yaşayacağım.Faruk bir konuda haklı aslında eğer böyle yasacaksak evli olmam en doğru olanı .Ancak ben hiç evlenmeyi düşünmediğim için bu fikre alışamadım bir türlü .
Sanırım bugün evleneceğim...Faruk hala yatıyor bende omzunda ,,, babasının elini tutamamış,saçı oksanmamiş ,sevildiği söylenmemiş kizlar benim gibi oluyor muhtemelen .şuan bana kolunu uzatması ve saçımı öpmesi içimdeki çocuğu ona hayran bırakıyor .
içimdeki çocuk okadar ihmal edilmiş ,okadar incinmiş ,okadar yok sayılmış ki ,hani derler ya kızlarımızı sevmezseniz onları seven
