Kırmızı Kuş

31, Sanılanlar Ve Gerçekler

Elleri altında bir çocuk son nefesini vermişti. Ve Acar hiçbir şey yapamıyordu. Çok kez ölüm görmüştü, çok kez ölümünü görmüştü ama bu farklıydı. İlkti. Kolları arasında bir çocuk ilk kez şehit oluyordu, saniyeler önce umutla bakan gözler şimdi içinde bir ruh barındırmıyordu. Çaresizlik ne deseler, tam olarak bu durum denilebilirdi. Başını sağa sola salladı, henüz çok küçüktü. Önünde koca bir hayat vardı, ölemezdi, ölmemeliydi. Ellerini birbirine kenetleyerek kalp masajı yapmaya başladı, "Hadi kızım." ne bir soluk vardı, ne bir dönüş. Tekrarlara rağmen bir sonuç alamıyordu. Binanın solunda büyük bir patlama meydana geldiğinde soğumaya yüz tutan kızı kendine çekti. "Nefes al kızım. Nefes al!" kucağındaki minik bedende herhangi bir hareket yoktu. Uzun bukleleri havada süzülürken aralarına ka