33, Kafes Dövüşü
Pek heyecanlanan bir adam değildi. "Büyüdükçe çok güzel bir kadın olmuş." küçüklük fotoğraflarından ve nişanlısından dinlediği kadarıyla aşinaydı. "Keşke böyle büyümek zorunda olmasaydı." uzun cümlelerden sonra derince soluklanıyordu. "Artık kavuştunuz sevgilim. Beraber yaralarınızı saracaksınız, geçmişi unutacaksınız." saçlarını okşadı. "İnsanlara ne kadar iyi geldiğini bir bilsen.." Çınar etkisiydi. Hayatına girdiği kişilere güneş gibi geliyordu, yanında olduğu insan kendini daha güçlü hissediyordu. "Diyene bak." "Sen herkese, ben sana." saçlarından öperek az da olsa özlem gidermeyi denedi. Fakat yetmedi. Biraz da dudaklarından bir tutam özlem kopardı. "En çok sana. Her şeyim en çok sana Verda." "Verda.." kıkırdadı gözyaşını silerek, "Bana ilk böyle seslendiğinde şaşırmıştım." ismi
- Yazar
