Annesinin toprak olmasının ardından tam bir hafta geçmişti. Bir haftası ona verdikleri odada geçmişti. Evdekilerle fazla diyaloğa girmemişti. Ama Lavin ve Atakan sürekli ona destek olmuştu. Amcası Kemal'in karısı Hatice de annesi gibi dizine yatırmış, saçlarını okşamıştı. Ama ne olursa olsun kendini burada yabancı hissediyordu. Annesi yoktu, Yusuf yoktu. Kalbi paramparçaydı. Hayatı bitmiş gibi hissediyordu. Fiziken 23 yaşındaydı ama ruhen kendini çok yaşlı hissediyordu. Odasının kapısı tıklandı. Hazan "Gir!"
Atakan kafasını içeri doğru soktu. "Gelebilir miyim?" diye sordu. Hazan gülümseyerek "Tabii ki."
Atakan elinde poşetle içeri girdi. Poşeti sallayarak "Kuşlar bana dondurmayı çok sevdiğini söyledi." dedi gülerek. Hazan'ın dondurmaya sevinecek hâli bile yoktu. Burukça gülümseyip "Teşek
