Hayat büyük bir boşluktan ibaretmiş. Kimisi yaşadığı sürece bu boşluğu doldurma çabasına girer, kimisi de sanki öyle bir boşluk yokmuş gibi yaşar gider. Ama bazıları da hayat denen geçici ana aldırmadan asıl olan hayat için azık biriktirmeye çalışırmış. Boşluğu doldurmaya çalışanlar ya sapkınlığa düçar olur, ya da yanılgılar üzre koca bir hayatı hiç edermiş. Yaşadım dediği her an aslında yaşayamadıkları ile doluymuş.
Azık biriktirenler ise yaşamadıklarının farkındalarmış. Bir rüya içinde olduklarını ve günü geldiği zaman uyanacaklarının farkındalarmış. Uyandıkları zaman yalnız kalmamak için güzel ameller biriktirir, hayırda öncü olmaya çalışırlarmış. Yüzlerinde eksik olmayan tebessüm, dillerinde dua ve gönüllerindeki zenginlik ile uyanacakları anı beklerlermiş. Gerçeğin farkındalarmış.
D
